กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 สัญญาเป็นตาย
ฉันยังคงนิ่งงันอยู่ครู่หนึ่ง ส่วนฉินหานเย่ที่อยู่ข้าง ๆ กลับเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “เจอตัวคนของตระกูลฉินแล้วหรือยัง”
“เจอแล้วครับ” พ่อบ้านหลัวรีบตอบ “ตอนปีศาจพังพอนกับปีศาจกิ้งก่าลงมือ พวกมันเร่งรีบเกินไปจนไม่มีเวลาฆ่าคนตระกูลฉิน แค่ทำให้พวกเขาสลบ แล้วเอาไปทิ้งไว้ในห้องใต้ดินทั้งหมดครับ”
พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็อดถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้
ก่อนหน้านี้ฉันกังวลอยู่จริง ๆ ว่าคนตระกูลฉินที่อาศัยอยู่ที่นี่จะถูกปีศาจพังพอนกับปีศาจกิ้งก่าฆ่าตายเพราะฉันโผล่มาอย่างกะทันหันหรือเปล่า
ตอนนี้ได้ยินว่าพวกเขาไม่เป็นไรก็ดีแล้ว