กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 สิ่งที่เธอพลาดไป ฉันจะชดเชยให้ทั้งหมด
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ฉันถึงค่อย ๆ งัวเงียตื่นขึ้นมา
แต่พอตื่น ฉันกลับพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในศาลาแล้ว ฉินหานเย่กำลังแบกฉันเดินอยู่บนบันไดหินริมแม่น้ำวั่งเฉิน
ฉันนิ่งอึ้งไปทันที
“ฉินหานเย่ คุณกำลัง…”
ฉันกำลังจะถามว่าเขาทำอะไรอยู่ แต่พอเห็นของในมือเขา ฉันก็ชะงักค้างไปทันที
ในมือฉินหานเย่มีโคมบัวดวงหนึ่ง
มันไม่ใช่โคมบัวที่พ่อค้าแม่ค้าบนเขาขายกันทั่วไป แต่เป็นโคมบัวที่เปล่งแสงสีเงินจาง ๆ ฉันยังเห็นชื่อกับดวงชะตาแปดอักษรของตัวเองเขียนอยู่บนโคมด้วย