กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 คนข้างกายคือใคร
เสียงแผ่วลึกลับของเมิ่งหว่านเจินดังขึ้นข้างหูฉัน ขณะเดียวกันร่างมายาของเธอก็สลายวูบไป
ฉันตกใจ รีบยื่นมือไปคว้าเธอไว้
“เมิ่งหว่านเจิน รอก่อน!”
แต่สิ่งที่ฉันคว้าได้กลับเหลือเพียงความว่างเปล่า
ในเวลาเดียวกัน—
“นักข่าวซู! นักข่าวซู คุณไม่เป็นไรใช่ไหม!”
เสียงร้อนรนของกู้เหิงพลันดังขึ้นข้างหู ฉันลืมตาพรึ่บ ก็เห็นสุสานตรงหน้าและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของกู้เหิง
ฉันผุดลุกขึ้นนั่งทันที ถึงได้รู้ว่าตัวเองล้มอยู่ในสุสาน นอกจากนั้นร่างกายยังหนาวเหน็บราวกับตกลงไปในห้องน้ำแข็ง สั่นเทาไม่หยุด
“ฉัน…ฉันเป็นอะไร…” ฉันมึนงงไปหมด กู้เหิงมองฉันด้วยความเป็นห่วงยิ่งกว่าเดิม