กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 พบเมิ่งหว่านเจินแล้ว
ถนนในเมืองไห่เฉิงยามค่ำคืนยังคงคึกคักไปด้วยผู้คน
เสียงพ่อค้าแม่ค้าร้องขายของรอบด้าน เสียงคนเข็นรถลากตะโกนเรียกลูกค้าเต็มไปด้วยชีวิตชีวา แต่ฉันยืนอยู่บนถนนอึกทึก กลับรู้สึกเพียงแผ่นหลังเย็นวาบ
เด็กผู้หญิงที่โทรหาฉันชื่อเมิ่งหว่านเจิน
เด็กผู้หญิงที่หายตัวไปจากบ้านเลขที่ 43 ในหมู่บ้านเชียนหลินเมื่อสามสิบปีก่อน ก็ชื่อเมิ่งหว่านเจิน
เด็กผู้หญิงที่โทรหาฉันมีพ่อแม่และพี่ชาย
เด็กผู้หญิงที่หายตัวไปเมื่อสามสิบปีก่อนก็มีพ่อแม่และพี่ชาย
เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญหรือ?
เป็นไปไม่ได้
อีกทั้งจากบันทึกของศูนย์โทรศัพท์ สายของฉันโทรมาจากบ้านเลขที่ 43 ในหมู่บ้านเชียนหลินจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นคนที่โทรหาฉันก็คือเมิ่งหว่านเจินจริงหรือ?