กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 ติดโรคสกปรก
ฉันชะงัก รีบเงยหน้าขึ้นไปมอง ถึงเห็นหน้าต่างบานหนึ่งบนชั้นสามถูกคนปิดจากด้านในอย่างรวดเร็ว เสียงดังปัง
หัวใจฉันกระตุกวูบ
เดี๋ยวก่อน
ดูจากตำแหน่งแล้ว หน้าต่างบานนี้เหมือนจะเป็นหน้าต่างห้องส่วนตัวที่เสี่ยวฉิงกับคนอื่น ๆ อยู่หรือเปล่า?
ฉันคิดในใจว่าแย่แล้ว
เมื่อครู่ฉันเอาแต่มองรอบตัวจนลืมมองข้างบน หรือว่าจะมีใครในสำนักงานหนังสือพิมพ์เห็นเข้า?
ฉันกำลังกลุ้มใจอยู่ ฉินหานเย่ก็ถามเสียงเย็นว่า “ซูอวี้ เธอมองซ้ายมองขวาทำไม?”
ฉันถึงได้สติ รีบตอบว่า “ไม่มีอะไร”
เฮ้อ