กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 นี่คุณกำลังยั่วฉันอยู่หรือ?
พอฉินเยว่เอ๋อร์ได้ยินคำพูดของฉินหานเย่ ใบหน้าของเธอก็ซีดขาวไปทั้งหน้า
เธอดิ้นรนเปล่งคำพูดขาดห้วงออกมาจากลำคอ
“อาสาม…ขะ…ขอร้อง…ปล่อยฉันไป…”
ฉินหานเย่ได้ยินคำพูดของฉินเยว่เอ๋อร์ ก็แค่นหัวเราะ
“อย่าเลย” เสียงของเขาต่ำ เจือความเกียจคร้านที่ฝังลึกในกระดูก แต่ก็ยังเย็นเยียบจนคนฟังหนาวสั่น “เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าฉันไม่ใช่อาสามของเธอ อย่ามาอ้างญาติกัน”
มือที่เห็นข้อนิ้วชัดของเขาบีบแน่นขึ้นอย่างฉับพลัน ฉันเห็นใบหน้าของฉินเยว่เอ๋อร์เขียวคล้ำทันที
ตอนนั้นเองฉันถึงได้สติ รีบคว้าแขนฉินหานเย่ไว้
“ฉินหานเย่ อย่า”