กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 ชื่อในฝันร้าย
“เดี๋ยวก่อน!” ฉินเหิงไม่คิดว่าฉินหานเย่จะไล่พวกเขาง่าย ๆ จึงลุกขึ้นเหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่พ่อบ้านหลัวเดินเข้ามาแล้ว คลี่ยิ้มบาง ๆ
“นายท่านรอง คุณหนูฉิน เชิญครับ”
ฉินเหิงมองฉินหานเย่อย่างไม่ยินยอม แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มเย็นชาของพ่อบ้านหลัว สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ลากฉินเยว่เอ๋อร์ออกไป
ฉันมองพวกเธอเดินจากไปอย่างเย็นชาโดยไม่รู้ตัว มือที่ถือสมุดบันทึกของไป๋หว่านอิ๋งอยู่บีบมันจนยับไปแล้ว
ฉันก้มลง แล้วเห็นบันทึกหน้าสุดท้ายในสมุดของฉินเยว่เอ๋อร์
[วันที่ 3 มิถุนายน ฝนฟ้าคะนอง]
[มืดมนเหลือเกิน]
[แม้จะบอกตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่าทนให้ผ่านปีสุดท้ายนี้ไปก็จะเป็นอิสระ แต่บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ]