กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 ความจริงของเวยเวย
เวยเวยยังพยายามปะติดปะต่อรายละเอียดของภาพลวงตาอยู่ จู่ ๆ ก็ถูกฉินหานเย่บีบคอ
ดวงตาของเธอเบิกกว้างทันที มองชายตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ
“เป็นไปได้ยังไง!” เธอหลุดอุทาน “คุณ...คุณไม่ถูกภาพลวงตาของฉันควบคุมได้ยังไง!”
ฉินหานเย่ก้มมองเธอ ราวกับกำลังมองคนปัญญาอ่อน
“ควบคุมฉัน?” เขาหัวเราะเย็นชา “เธอคิดว่าตัวเองมีปัญญาพอหรือ?”
เวยเวยชะงัก ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ฉินหานเย่ก็เหวี่ยงเธอออกไปอย่างแรง
โครม!
เธอกระแทกหน้าต่างอย่างแรง ส่วนฉินหานเย่กลับยกสิ่งของบางอย่างในมือขึ้นอย่างรังเกียจ
มันคือเหรียญอีแปะที่อยู่ในมือเวยเวยนั่นเอง