กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 เสียงเพลงยามค่ำคืน
“เปล่า เราไม่ได้กลับมาด้วยกัน” สีหน้าพี่ลี่ดูร้อนรน “พูดให้ถูกคือ ตอนพ่อแม่ฉันป่วย ฉันกลับไปคนเดียว เขาไม่ได้กลับบ้านนอกไปกับฉัน”
คราวนี้ฉันยิ่งประหลาดใจ
ตอนที่คนจากหนังสือพิมพ์กงเป้าเปิดโปงว่าเวยเวยถูกทิ้งไว้ที่บ้านตามลำพัง ฉันนึกว่าพี่ลี่คงกลับบ้านนอกไปพร้อมสามีแล้ว แต่ทำไมพี่ลี่ถึงบอกว่าสามีไม่ได้ไปกับเธอ?
คล้ายจะสังเกตเห็นความสงสัยของฉัน รอยยิ้มพี่ลี่จึงเจือความกระอักกระอ่วนอยู่หลายส่วน
“พูดตามตรง ก่อนหน้านี้ที่ฉันบอกเธอว่าที่บ้านเกิดเรื่องขึ้น ที่จริงเป็นเพราะฉันกับสามีเข้าใจผิดกันนิดหน่อย เขาย้ายออกไปอยู่ที่อื่นตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนแล้ว ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงมาหาฉันที่นี่...”