กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 ห้ามใส่
ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็เดินมาที่ห้องหนังสือแล้วรับสาย
“ฮัลโหล”
“ฮัลโหล ซูอวี้” เสียงคุ้นหูของซูอ้าวเทียนดังมาจากปลายสาย เย็นชาและวางอำนาจ ทั้งยังแฝงความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง
ฉันสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดเสียงเย็น “โทรมาทำไม”
“ซูอวี้ นี่เป็นท่าทีที่เธอใช้พูดกับพ่อหรือ!” ซูอ้าวเทียนเดือดดาลเพราะน้ำเสียงของฉันทันที เขาด่าขึ้นมาคำหนึ่ง แต่ครู่ต่อมาก็เหมือนนึกอะไรได้ จึงกระแอมเบา ๆ แล้วพยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง “เดือนหน้าก็วันเกิดหลิงหลิงแล้ว จำไว้ว่าต้องมาร่วมงานเลี้ยง”
ฉันหัวเราะเยาะ