กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 ที่น่ากลัวที่สุดแท้จริงคือใจคน
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา ฉันไม่มีเวลาตั้งตัวเลย ร่างกายขยับเร็วกว่าสมอง ฉันเบี่ยงตัวกลิ้งตกจากเก้าอี้
ในเวลาเดียวกัน มีดเล่มนั้นก็ฟันลงบนเก้าอี้ด้านหลังฉัน
เคร้ง!
เก้าอี้ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในพริบตา
เสียงดังสนั่นปลุกคนที่หลับอยู่รอบ ๆ ให้ตื่นขึ้นในที่สุด
“ใครน่ะ!”
ฉันได้ยินฉินจื่อจินตวาดเสียงเข้ม ก่อนจะรีบเปิดไฟฉายในมือ
แสงสีขาวสว่างจ้าขึ้นมา ฉันถึงได้เห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน
สีหน้าฉันเปลี่ยนไปทันที