เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 164 กระแสตอบรับของเพลงรัก
ท้องฟ้าแจ่มใสหลังฝนตก
แสงอาทิตย์ยามเช้าของวันถัดมาส่องผ่านผ้าม่านเข้ามา
เซี่ยอันเกอตื่นแต่เช้าตรู่ เธอเห็นกู้จือหนานกำลังนอนหลับอย่างเงียบเชียบ
เธออดไม่ได้ที่จะแอบขยับเข้าไปใกล้
“ทั้งไม่เข้าใจความรู้สึกแถมยังเป็นชายตรงทื่อดุจเหล็ก ทำไมคุณถึงแต่งเพลงดี ๆ ได้มากมายขนาดนี้ แถมเซียนกระบี่ก็ยังเขียนได้ดีขนาดนั้นอีก”
เซี่ยอันเกอเท้าคางนั่งอยู่บนพรม จ้องมองกู้จือหนานในระยะใกล้ เห็นขนตาของเขายาวงอน เป็นแบบที่ผู้หญิงหลายคนอิจฉา แต่ไม่ใช่เธอ เพราะขนตาของเธอก็ยาวมากเช่นกัน
ขณะที่กำลังคิดไปเรื่อย เซี่ยอันเกอก็ยื่นมือไปแตะขนตาของกู้จือหนาน รู้สึกคันมือยิบ ๆ
กู้จือหนานเป็นคนไวต่อความรู้สึก การนอนหลับไม่ลึกนัก การกระทำนี้ของเซี่ยอันเกอทำให้เขาถึงกับงุนงงทันที