ตอนที่ 162 มะนาวเขียว

ตอนที่ 162 มะนาวเขียว

“คุณเหม่ออะไรอยู่?”

เสียงนุ่มนวลดังมาจากด้านบนศีรษะ เซี่ยอันเกอเงยหน้าขึ้น เห็นกู้คนเถื่อนกำลังกอดผ้านวมผืนหนึ่งโยนไปไว้บนโซฟาอีกฝั่ง

“ถ้าไม่กลับไปเอาผ้านวมของคุณมา ผมไม่ให้คุณห่มด้วยหรอกนะ อากาศแบบนี้หนาวจะตาย!”

กู้จือหนานกล่าวอย่างระแวดระวัง

“อ้อ”

เซี่ยอันเกอขานรับ เสียงของเธอกังวานใส เธอรีบลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเดินอย่างรวดเร็ว

ตอนที่เธออุ้มผ้านวมขึ้นมา เห็นกู้คนเถื่อนยืนอยู่ที่หน้าประตู เขาตามเธอมาตลอดเลยหรือ

เซี่ยอันเกอวางผ้านวมของตัวเองลงบนโซฟาที่เพิ่งวางหมอนไปเมื่อครู่ ดวงตาบุปผาท้อมองกู้จือหนาน

“มองอะไร? จะไม่นอนแล้วหรือ?”