กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 161 กระต่าย
“กลับไปนอนเถอะ ตื่นมาฝนก็หยุดแล้ว เดี๋ยวคนเขาก็มาซ่อมไฟให้”
กู้จือหนานเสนอแนะ ไฟดับแบบนี้ก็ไม่มีอะไรให้ร้องแล้ว
“ไม่ได้!”
เซี่ยอันเกอคัดค้านอย่างเด็ดขาด
“ทำไมล่ะ?”
กู้จือหนานไม่เข้าใจ ไฟก็ดับแล้ว ต้องอาศัยแสงเทียนถึงจะมองเห็นทาง จะนั่งอยู่ในห้องรับแขกทำไมอีก ผ้าห่มไม่นุ่มสบายหรือไง?
อากาศแบบนี้ นอนหลับสบายแค่ไหน ท่านเจ้าของห้องเช่าจะไม่รู้เชียวหรือ?
“ยังไงก็ไม่ได้!”
เซี่ยอันเกอส่ายหน้า