กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 140 ว้าว
กู้จือหนานไม่ได้ชวนเธอคุยต่อ สีหน้าของเขายังคงซีดเซียว แต่เขาก็หยิบตั๋วออกมาด้วยตัวเอง
“ต่อไปอยากเล่นอะไร? ลูกตุ้มยักษ์? เรือโจรสลัด? รถบั๊ม? เครื่องเล่นทิ้งดิ่ง? หรือชิงช้าสวรรค์?”
เซี่ยอันเกอเม้มปาก ดวงตาบุปผาท้อมองกู้จือหนานด้วยความรู้สึกไม่ค่อยดีนัก
“ทำไมคุณถึงกลัวความสูง”
“ตอนเด็กผมเคยตกจนเกือบตาย เลยมีปมในใจ”
“อ้อ”
ตอนแรกเซี่ยอันเกอไม่ได้คิดอะไร แต่ผ่านไปครู่เดียวเธอก็หันไปถลึงตาใส่กู้จือหนาน ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ
ที่ว่าตอนเด็กเคยตกจนเกือบตายน่ะหมายความว่ายังไง?!
ตอนนี้คุณเป็นผีอยู่หรือไง?!