กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 139 เซี่ยอันเกอในแบบที่เป็นตัวเอง
เซี่ยอันเกอก้าวเข้าสู่สวนสนุกแสงราตรีก็ลืมความรู้สึกขุ่นมัวไปจนหมดสิ้น ทั้งร่างดูเหมือนกระต่ายที่หลงทางวิ่งพล่านไปทั่ว
อันนี้ก็อยากเล่น อันนั้นก็อยากเล่น ชั่วขณะหนึ่งเธอถึงกับตกอยู่ในสภาวะเลือกไม่ถูก ยืนงงอยู่ที่เดิมทำอะไรไม่ถูก เพราะอย่างไรเสียเธอก็ไม่เคยเล่นอะไรเลยสักอย่าง
หัวของที่คาดผมรูปกระต่ายก้มต่ำลงเล็กน้อย
“เป็นอะไรไป? ไม่เล่นเหรอ?”
กู้จือหนานเดินมาข้างกายแล้วถามขึ้น
เซี่ยอันเกอมองสภาพของกู้จือหนาน ดวงตาบุปผาท้อดูเหมือนจะเปล่งประกายด้วยรอยยิ้ม เพียงแต่หน้ากากอนามัยบดบังใบหน้าเอาไว้
กู้คนเถื่อนนี่แสดงได้สมบทบาทจริงๆ!
พอสวมที่คาดผมเขามารอันนี้แล้ว ดูไม่เหมือนมาดที่ดูสะอาดสะอ้านตามปกติเลยสักนิด!