เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 เจ้าเชียนจวินได้รับมรดกสืบทอด
เจ้าจิ่นที่กลับมาถึงเรือนในที่สุดก็พบว่าเจ้าหลิงอวิ้นแอบหนีออกมา ครั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวทางนี้จึงเดินเข้ามาและชนเข้ากับเจ้าหลิงอวิ้นพอดี
"เจ้าหลิงอวิ้นตัวน้อย เหตุใดเจ้าจึงวิ่งมาถึงที่นี่ได้!" เจ้าจิ่นอุ้มเจ้าหลิงอวิ้นขึ้นมาด้วยสีหน้าเปี่ยมเมตตา ในแววตาเต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู
"ท่านปู่ทวดจิ่น มีปีศาจ!" เจ้าหลิงอวิ้นชี้นิ้วไปทางด้านหลัง ยื่นปากน้อยๆ ทำสีหน้าจริงจังยิ่งนัก
เจ้าจิ่นมองตามทิศทางที่นิ้วของเจ้าหลิงอวิ้นชี้ไป จึงเพิ่งมองเห็นหลี่เสวียนที่โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา และกลับคืนสู่ท่าทีสุขุมน่าเกรงขามดังเดิม
"หลิงอวิ้น นี่มิใช่ปีศาจ" เจ้าจิ่นหัวเราะพลางใช้นิ้วมือหยาบกร้านเขี่ยปลายจมูกของเจ้าหลิงอวิ้นเบาๆ แล้วเดินตรงเข้าไปหาหลี่เสวียน "นี่คือท่านปู่ทวดอสรพิษทมิฬของเจ้า"