เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 พักรักษาตัว
เมื่อเห็นว่าชายชรายังไม่ตัดสินใจเด็ดขาด อีกสองคนที่เหลือจึงไม่เอ่ยปากพูดสิ่งใดอีก
เจ้าอ้วนกู่ผู้มีตบะขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นสี่กลับเดินไปคุ้ยเขี่ยหาอะไรบางอย่างอยู่ในถังไม้ข้างโต๊ะหินแทน
ตามจังหวะที่มือใหญ่ของเขาคนกวนลงไป ภายในถังไม้นั้นก็กระเซ็นของเหลวสีแดงสดออกมาเป็นระยะ กระทั่งมีมือกระดูกสีขาวซีดและศีรษะมนุษย์ถูกเบียดดันโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา
คุ้ยหาอยู่ครู่หนึ่ง ก็เห็นเขายิ้มร่าหยิบชิ้นเนื้อสดๆ ชิ้นหนึ่งขึ้นมา ยกชั่งน้ำหนักในมือเล็กน้อย ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังห้องศิลาห้องหนึ่ง
"พวกท่านสนทนากันไปก่อนเถิด ข้าน้อยขอตัวไปให้อาหารเจ้าพวกตัวน้อยเหล่านั้นเสียหน่อย"
เจ้าอ้วนกู่เคลื่อนไหวว่องไวยิ่งนัก ครั้นเพ่งมองดูให้ละเอียดกลับพบว่าท่อนล่างของเขานั้นแท้จริงแล้วคือขาอันแหลมคมสี่ข้างดุจแมงมุม ยามก้าวเหยียบลงบนแผ่นหินบนพื้นเกิดเสียงดังกุกกักเป็นจังหวะ