ตอนที่ 215 ไข้หวัด

จี้หมิงเยวี่ยยังคงขาวผ่องเช่นเคย

ลำคอขาว แขนขาว ขาวผ่องไปทั้งเนื้อทั้งตัว

ขาวเนียนดั่งหยกเนื้อดีก้อนหนึ่ง

สายตาของเฉินจวิ้นเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ข้อมือซ้ายของเธอ

นับตั้งแต่ได้พบกันอีกครั้ง บนมือซ้ายของจี้หมิงเยวี่ยมักจะสวมปลอกรัดข้อมือขนาดกว้างมากชิ้นหนึ่งไว้เสมอ

หากเป็นยามปกติก็ไม่ได้แปลกอะไรกัน

แต่ดูจากสภาพแล้ว เธอเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ เหตุใดถึงยังสวมไว้อยู่

เฉินจวิ้นขมวดคิ้วแน่น สายตาจดจ้องอยู่ที่ข้อมือของจี้หมิงเยวี่ยอยู่หลายวินาที จึงค่อยละสายตาออกไป

จี้หมิงเยวี่ยใช้มือข้างเดียวทัศผมไว้หลังใบหู แล้วเริ่มตั้งอกตั้งใจทาสมุนไพร

พอเธอขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นกายหอมกรุ่นก็โชยรี่เข้าจมูกของเฉินจวิ้นอย่างไม่บันยะบันยัง