กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทิ้งกุญแจไว้ แล้ววันหลังไม่ต้องมาที่นี่อีก”
“แม่ฉันท่านแก่แล้ว เลยชอบตัดสินใจอะไรเอาเองเรื่อย”
“ฉันจะกลับไปคุยกับท่านให้รู้เรื่องเอง เธอก็เห็นแล้วนี่ ว่าฉันมันเป็นคนแบบนี้”
“ถ้าเธอแต่งงานกับฉันจริง ๆ พอดื่มสุราเข้าไปฉันก็ชอบอาละวาดเป็นบ้า แถมฉันยังชอบลงไม้ลงมือทุบตีคนอีกด้วย”
เฉินจวิ้นใช้มือซ้ายทุบโทรทัศน์พังยับ เลือดที่มือยังคงไหลไม่หยุด
ขณะจ้องมองจางเฉี่ยวหลิงอยู่นั้น จางเฉี่ยวหลิงก็รู้สึกว่าเขาเป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ
“แม่ฉันไม่ได้บอกเธอล่ะสิ?”
“จิตวิญญาณฉันมันผิดปกติมาตั้งนานแล้ว ไม่อย่างนั้นทำไมถึงต้องรีบร้อนให้เธอย้ายเข้ามาอยู่ด้วยขนาดนี้?”
“วันไหนที่อาการกำเริบขึ้นมา แม้แต่ฆ่าคนฉันก็ยังไม่ต้องติดคุกเลยด้วยซ้ำ”
“เธอคิดดูให้ดีเอาเองก็แล้วกัน”