กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเฉี่ยวหลิงไม่รู้ว่าตัวเองกลับมาได้อย่างไร พอเข้าบ้านมาได้ เธอก็นั่งปาดน้ำตาอยู่บนโซฟา
มิน่าล่ะจวิ้นจวิ้นถึงไม่ชายตามองตน แม่ของซุ่ยอันยอดเยี่ยมปานนั้น เขาจะมาตาถึงชอบตนได้อย่างไรกัน
จางเฉี่ยวหลิงคิดว่า ตนเองไม่มีอะไรดีสักอย่าง
หน้าตาก็ดูแก่ รูปร่างก็ไม่ดี
เธอยืนอยู่หน้ากระจก แล้วเริ่มปาดน้ำตาอีกรอบ
จี้หมิงเยวี่ยเคาะประตู จางเฉี่ยวหลิงจึงเปิดออก
พอเห็นว่าเป็นจี้หมิงเยวี่ย ก็รีบหันหลัง “คุณมาทำไมเหรอ”
จี้หมิงเยวี่ยยืนอยู่นอกประตู “เธอทำกับข้าวหรือยัง”
จางเฉี่ยวหลิงส่ายหน้า “ยังเลย”
จี้หมิงเยวี่ยเอ่ยชวนเธอ “พอดีเลย พวกเราจะออกไปกินข้าวมื้อเที่ยงวันข้างนอก ไปด้วยกันสิ”