กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจวิ้นใช้มือเดียวโอบปกป้องเธอเข้ามาไว้ในอ้อมอก
“แม่ ผมพาหมิงเยวี่ยกลับบ้านก่อนนะ เธอเพิ่งลงมาจากรถไฟความเร็วสูง ยังไม่ได้กินข้าวเลย”
ซุนซิ่วฟางพอได้ยินก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
“อ้าว ทำไมถึงยังไม่กินข้าวอีกล่ะเนี่ย”
“ไป แม่ตามพวกเธอกลับไปด้วย”
“ตอนค่ำพวกเราค่อยไปกินข้าวที่ร้านอาหารกัน”
ลูกค้าประจำมองดูอยู่ด้านข้าง “ซิ่วฟาง นี่รักเอ็นดูลูกสะใภ้จริง ๆ เลยนะ”
ซุนซิ่วฟางคุยโว “จะไม่รักเอ็นดูได้ยังไงกัน”
“โธ่เอ๊ย ฉันเห็นหมิงเยวี่ยเหมือนลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองนั่นแหละ”
จี้หมิงเยวี่ยส่งยิ้มหวานให้ซุนซิ่วฟาง