ตอนที่ 7 ปิดภาคฤดูหนาว

เฉินจวิ้นมองเธอกอดชานม เอาแต่นั่งเหม่อจ้องกับข้าวบนโต๊ะ

“กินไม่ลงแล้วเหรอ”

จี้หมิงเยวี่ยพยักหน้า ตอนนี้เธอแม้แต่คำเดียวก็กินไม่ลงแล้ว

เฉินจวิ้นกระเพาะอาหารใหญ่โต

ของที่เหลืออยู่มากขนาดนั้น เขาเก็บกวาดกินจนหมดสิ้น แถมยังไม่รู้สึกแน่นท้องเลยแม้แต่น้อย

พอกินเสร็จแล้ว เฉินจวิ้นก็เก็บกล่องอาหารเดลิเวอรี โยนใส่ในถุงขยะ แล้วนำไปวางไว้นอกห้อง

จี้หมิงเยวี่ยง่วงนอนเหลือเกิน เมื่อกินอิ่มดื่มพอ ร่างกายก็พลอยเกียจคร้านไปทั้งตัว

เฉินจวิ้นเอ่ยว่า “คืนนี้พักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้พวกเราค่อยต่อ”

จี้หมิงเยวี่ยถูกเฉินจวิ้นกอดไว้ในอ้อมอก ทั้งสองคนนั่งพิงกันบนโซฟา ดูภาพยนตร์

ภาพยนตร์นั้นเฉินจวิ้นยิงจอเปิดดู เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ ทั้งยังเจือปนเรื่องราวความรักอยู่บ้าง