เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
วันนี้อาจารย์กระบี่ยังคงอธิบายกระบวนท่ากระบี่พื้นฐานที่สุด สีหน้ายังคงบ่งบอกถึง ‘ความหงุดหงิดใจ’ ไว้อย่างเด่นชัด “หอสูงพันลี้เริ่มก่อจากดินกองแรก ไม้ใหญ่โอบรอบเติบโตจากต้นกล้าเล็กจิ๋ว พวกเจ้าแต่ละคน คิดว่าตนเองเรียนรู้สำเร็จแล้วจริงๆ หรือ ข้าจะบอกให้ ในบรรดาพวกเจ้าสิบคนมีถึงแปดคนที่เรียนรู้อย่างมั่วซั่ว!”
ที่นั่งเอกทางฝั่งซ้ายของแถวหน้าคือลู่หยังเฉิน ในวันทดสอบกระบี่มีสถิติเอาชนะผู้รับใช้กระบี่ถึงแปดคนนำลิ่ว ตามกฎจึงได้เป็นยอดกระบี่แห่งหอชานเจี้ยนโดยอัตโนมัติ
ส่วนเมี่ยวฮวนสี่ เทพธิดาแห่งสำนักรื่อเหลียนในเหลียงโจว เอาชนะได้เจ็ดคน ครองอันดับสอง นั่งอยู่ทางขวาของลู่หยังเฉิน
สองพี่น้องสกุลซ่ง ซ่งหยวนเย่และซ่งหลานเจินต่างเอาชนะได้หกคน รั้งอันดับสามร่วมกัน
ลำดับถัดมาคือโจวกวง ผู้สืบทอดแห่งจอมกระบี่ เอาชนะได้ห้าคน อยู่อันดับสี่
ส่วนสิบสามคนที่เหลือ ผู้รับใช้กระบี่ที่เอาชนะได้ล้วนอยู่ที่สี่คนหรือต่ำกว่านั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งจินปู้ฮ่วนและหลีผู่ ทั้งสองเอาชนะผู้รับใช้กระบี่ได้เพียงคนเดียว จึงนั่งอยู่แถวหลังสุดของหอชานเจี้ยนด้วยกันทั้งคู่ หากแต่พวกเขาหาได้ละอายใจแม้แต่น้อยไม่ คล้ายยังรู้สึกภาคภูมิใจเสียด้วยซ้ำ วันรุ่งขึ้นจึงขนานนามตนเองอย่างเบิกบานใจว่าเป็น ‘ทวารบาลซ้ายขวาแห่งหอชานเจี้ยน’ ทั้งยังเขียนใส่กระดาษแปะไว้บนโต๊ะ ยามที่อาจารย์เดินผ่านเกือบจะโมโหจนถ่มน้ำลายรดใส่พวกเขา
หากแต่พวกเขากลับหาได้ใส่ใจแม้แต่น้อยไม่—
เพราะอย่างไรเสียผู้ที่ผลงานย่ำแย่ที่สุดยังคงนั่งสงบอยู่นอกประตู