กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
ตอนที่ 192 นครโบราณเยี่ยนหู
เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงความเป็นความตาย คนทั้งสองไฉนจึงกล้ากระทำการสะเพร่าถึงเพียงนี้ ยิ่งไปกว่านั้น คำว่า “ฉวีถัง” ในประโยค “แก่งฉวีถังแย่งชิงเปิดประตูด่าน” ไม่เพียงสอดคล้องกับที่ตั้งของเมืองไป๋ตี้ แต่ยังตรงกับ “สำนักภาพวาดฉวีถัง” ที่จอมปราชญ์แห่งจิตรกรริเริ่มก่อตั้งในกาลต่อมาอีกด้วย มองมุมใดก็ไม่ควรเป็นตนเองที่เลือกผิดพลาดไปได้
โจวม่านด่ากราดในใจ คว้าตัวจูหยวนแล้วทะยานร่างไล่ตามไปทันที
ยามนี้จินปู้ฮ่วนมาถึงเบื้องหน้าประโยค “ยามก้าวพ้นประตูสายน้ำหยุดนิ่ง” แล้ว ตัวอักษรที่กำลังแปรเปลี่ยนคืออักษร “สายน้ำ” ทว่าเขากลับเหยียบข้ามผิวน้ำไปตรงๆ แล้วทาบฝ่ามือข้างหนึ่งลงบนตัวอักษร “ประตู” ที่สูงท่วมหัวคน
รูปทรงของตัวอักษร “ประตู” ทั้งตัวพลันแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ถึงกับกลายสภาพเป็นบานประตูไม้ไผ่บานหนึ่งขึ้นมาจริงๆ!
โจวม่านมองเห็นแต่ไกล สีหน้าพลันชะงักค้างไปชั่วขณะ
ทว่าครั้นจินปู้ฮ่วนออกแรงผลักไปข้างหน้า บานประตูไม้ไผ่ที่ดูผุพังซอมซ่อบานนี้ กลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย “ประตูไม่เปิดหรือ?”
หวังซู่ประหลาดใจเล็กน้อย “หรือว่าจะเลือกไม่ถูกต้อง?”
โจวม่านจึงหัวเราะลั่น “ยามนี้รู้แล้วใช่หรือไม่ว่าเลือกผิด? ข้าบอกตั้งนานแล้วว่าพวกเจ้าทั้งสอง——”
ทว่ายังไม่ทันที่นางจะกล่าววาจาจบความ จินปู้ฮ่วนที่กำลังสงสัยใคร่รู้พลันเหลือบหางตาไป มองเห็นบทกวีอีกบทหนึ่งที่ลอยเฉียดเข้ามาด้านข้าง “พวกเจ้าว่า ตัวอักษรใดสามารถเข้าไปในประตูได้?”