ตอนที่ 184 ปิดประตูตีสุนัข (ฉบับแก้ไข)

ณ ห้องโถงใหญ่กรมอาญา เหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็จะถึงยามซวี ชีซงไพล่มือยืนอยู่เบื้องหน้าห้องโถง แหงนมองป้ายจารึกอักษร “กระจ่างอาญาเกื้อหนุนธรรม” ที่แขวนอยู่บนที่สูง คิดถึงว่าหลังจากค่ำคืนนี้การใหญ่สำเร็จลุล่วงตนก็จะได้ทะยานสู่ตำแหน่งสูงส่งในพริบตา ในใจจึงอดไม่ได้ที่จะทั้งคาดหวังทั้งลำพองใจ

ประจวบเหมาะกับในเวลานี้ อูสิงอวิ๋นเดินเข้ามาด้านในเพื่อรายงาน “ใต้เท้า ไม่ทำให้เสียภารกิจขอรับ จิตรกรผู้นั้นได้วาดหนังภาพวาดตามรูปร่างหน้าตาของหลัวชิงเสร็จสิ้นแล้ว”

ชีซงหมุนตัวกลับมา พลันร้องออกมาคำหนึ่ง “ดี ครานี้ย่อมไร้ข้อผิดพลาดอย่างแน่นอน!”

เขายากจะสะกดกลั้นความตื่นเต้นดีใจ เพียงแต่ไม่นานก็พลันนึกขึ้นได้ “จริงสิ คนแซ่หวังผู้นั้นเล่า? ก่อนหน้านี้ไม่ใช่แจ้งไปแล้วหรอกหรือ ว่าให้เขามาที่นี่สักเที่ยว ไฉนแม้แต่เงาก็ยังไม่เห็น?”

ประกายประหลาดในแววตาของอูสิงอวิ๋นวาบผ่านคราหนึ่ง “ผู้น้อยได้ยินมาว่า……”

เขาเพิ่งจะคิดเติมสีใส่ไข่ บอกเล่าสถานการณ์ที่ตนส่งคนไปแอบสอดแนมก่อนหน้านี้ออกมา ทว่านึกไม่ถึง ถ้อยคำยังไม่ทันหลุดจากปาก ด้านนอกพลันมีเสียงตะโกนตื่นตระหนกดังก้องมาจากที่ไกลๆ “แย่แล้ว แย่แล้วขอรับ——”

อูสิงอวิ๋นกับชีซงพลันตกใจขึ้นมาทันควัน มองออกไปนอกประตูพร้อมกัน