ตอนที่ 156 สดับกระดิ่ง

ใต้ม่านฟ้าพลันมีเสียงอัสนีบาตคำรามกึกก้อง ระเบิดดังขึ้นเหนือศีรษะของทุกคน ประหนึ่งกำลังก่อตัวเป็นมหาพายุฝน

ศรยาวแล่นหลุดจากสายพลันกลายสภาพเป็นประกายสายฟ้าสายหนึ่ง พุ่งทะลวงผ่านรอยแยกเมฆมืดมัว แรกเริ่มหนาเพียงเท่านิ้วมือคน ทว่าครั้นพุ่งพ้นแท่นกระบี่ก็ประหนึ่งมังกรทะยานเจียวแหวกว่าย

จุดที่มุ่งไป คือเงาร่างชุดขาวสายนั้นบนยอดเขากระบี่อย่างแท้จริง!

คมศรยังมาไม่ถึง ทั่วทั้งฟ้าดินกลับประหนึ่งสัมผัสได้ถึงอานุภาพอันเกรียงไกรของมันแล้ว ได้ยินเพียงเสียง “เปรี๊ยะปร๊ะ” ดังระงม ในหมู่เมฆครึ้มหนาทึบที่กดทับลงมาจากฟากฟ้าเบื้องบน ถึงกับหลั่งเทอสรพิษสายฟ้านับหมื่นสายลงมา โอบล้อมจางอี๋ไว้ จนแทบจะแปรเปลี่ยนยอดเขากระบี่ให้กลายเป็นสระอัสนีสีน้ำเงินเข้ม!

หัวหน้าสี่สำนักใหญ่แห่งสู่จงและผู้บำเพ็ญนิกายอื่นที่กำลังช่วยเหลือจักรพรรดิวั่งตี้ต่อกรกับจางอี๋ ยามนี้ต่างลอยตัวอยู่รอบยอดเขากระบี่ ครั้นเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ต่างก็สะท้านสะเทือนใจ จากนั้นพลันบังเกิดความยินดีเป็นล้นพ้น: “ศรชั้นเลิศ!”

ผู้คนรวมกับจักรพรรดิวั่งตี้ เดิมทีมีพลังอำนาจต่างจากจางอี๋ไม่มากนัก

ท่ามกลางสถานการณ์คุมเชิงเช่นนี้ ความเปลี่ยนแปลงเพียงเศษเสี้ยวใดๆ ล้วนอาจส่งผลกระทบอันใหญ่หลวงได้ ไฉนเลยจะรู้ได้ว่าฟางเส้นสุดท้ายไม่อาจกดทับอูฐจนล้ม และมอบโอกาสพลิกผันฟ้าดินให้แก่ทุกคน?

ผู้คนต่างเข้าใจตรงกันอย่างยิ่ง หมายจะอาศัยจังหวะนี้ทุ่มเทกำลังพร้อมเพรียงกัน

ทว่าเรื่องที่พวกเขานึกถึงได้ จางอี๋มีหรือจะคาดไม่ถึง?