ตอนที่ 137 บัญชาวสันต์มาเยือน

ผู้ที่ลงมือก่อน ย่อมเป็นหวังเกา——

สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่เพียงชัยชนะ ทว่าต้องเป็นชัยชนะอันรวดเร็ว!

ในชั่วพริบตาที่กระบี่อู๋โก้วของหวังซู่ถูกชักออกจากฝักโดยสมบูรณ์ ตัวกระบี่ที่ดั่งสายธารฤดูสารทพลันสะท้อนประกายดาบขาวพิสุทธิ์สายหนึ่ง ทุกผู้คนที่อยู่ใต้เวทีซึ่งต้องแสงประกายดาบนี้ ต่างรู้สึกว่าเบื้องหน้าพร่ามัวไปวูบหนึ่ง จากนั้นจึงแลเห็นเงาเลือนรางดุจเปลวเพลิงสายหนึ่งวาบผ่าน!

ไอลมร้อนระอุซัดสาดดั่งระลอกคลื่น ถั่งโถมเข้าปะทะเบื้องหน้า

หวังซู่เพิ่งจะช้อนสายตาขึ้น ม่านตาคู่นั้นที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทองก็ประชิดอยู่ตรงหน้าแล้ว! ในเสี้ยวพริบตาที่สบตากัน สายตาของอีกฝ่ายคล้ายกับแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งมีตัวตน แผดเผาเข้าสู่ก้นบึ้งดวงตาของเขาจนเจ็บแสบร้อนลวกระบมไปหมด!

ในเมื่อเพลิงหงส์อมตะรั้งอันดับหกในบรรดาเก้าเปลวเพลิงวิญญาณ ย่อมนับเป็นสิ่งหายากยิ่งในใต้หล้า การโคจรเพลิงไว้ในร่างก็ดั่งครอบครองสมบัติวิเศษที่มีอานุภาพไร้เทียมทานชิ้นหนึ่ง พลังแห่งเพลิงอมตะเดิมทีก็มีแรงกดข่มต่อสรรพสิ่งปุถุชนในโลกหล้าอยู่แล้ว ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงว่าตบะของหวังเกาเหนือกว่าหนึ่งขอบเขตเต็มๆ ภายใต้การจงใจกระตุ้นเร่งเร้า แรงกดข่มย่อมยิ่งมหาศาลทวีคูณ

กระบวนท่านี้มีนามว่า “นบหงส์ราชัน” แม้ความเสียหายโดยตรงจะไม่สูงนัก ทว่ามีไว้เพื่อใช้พลังกดข่มขวัญผู้คน ทำให้อีกฝ่ายรู้ซึ้งถึงความแตกต่างระหว่างความแข็งแกร่งกับความอ่อนแอ ตลอดจนสูงต่ำสูงส่งกับต่ำต้อย จนไม่อาจบังเกิดจิตคิดขัดขืนขึ้นมาได้