ตอนที่ 126 เปิดประตูกระบี่ จุดประทีปดารา

ภายในเรือนพักฝั่งตะวันออกเงียบสงัดไร้ผู้คนมาเนิ่นนานแล้ว ทั้งสามคนก้าวออกมาพร้อมกัน พลางสาวเท้าอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าตรงไปยังสำนักศึกษา ยังมิทันได้เข้าใกล้ ก็แลเห็นผู้คนยืนออแออัดกันอยู่เนืองแน่นใต้ระเบียงด้านหน้าสำนักศึกษาแล้ว

ทั้งอาจารย์จำนวนมากของสำนักศึกษา ผู้ดูแลและบ่าวรับใช้จากแต่ละศาลา เหล่านักศึกษาแห่งหอชานเจี้ยน……

แม้กระทั่งซ่งหลานเจินและหวังมิ่งที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานก็อยู่ด้วย ด้านหลังยังมีเฉินจ้งผิงผู้มีสีหน้าทะมึนยืนตามมา ยามที่เงาร่างของโจวม่านปรากฏขึ้นใต้ระเบียง สายตาเปี่ยมโทสะอาฆาตของเขาก็พุ่งตรงมายังนางราวกับลิ่มน้ำแข็งในทันที

ทว่าโจวม่านกลับไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย ทำเสมือนมองไม่เห็น ครั้นสายตาประสานเข้ากับกลุ่มของซ่งหลานเจินตรงนั้น นางก็หัวเราะออกมาคำหนึ่ง แล้วเบือนสายตากลับมา ทอดมองไปเบื้องหน้าร่วมกับหวังซู่และจินปู้ฮ่วน

ท่ามกลางขุนเขาและพงไพรที่อยู่ไกลออกไป กลับมีผู้บำเพ็ญตนที่เดินทางมาจากแดนไกลมาชุมนุมกันอยู่ไม่น้อย

อาจารย์หลายท่านโดยมีอาจารย์เฉินผู้เป็นเจ้าสำนักศึกษาเป็นผู้นำ ต่างยืนหันหลังให้แก่ฝูงชน เผชิญหน้าไปยังด่านเจี้ยนเหมินกวานอันยิ่งใหญ่อลังการที่อยู่เบื้องหน้าสำนักศึกษา