ตอนที่ 124 ก็มีความปรารถนาเช่นกัน

โจวม่านกลับก้มหน้าลง ใช้ปลายนิ้วสัมผัสริมฝีปากเบาๆ ชำเลืองมองแวบหนึ่ง พลันเอ่ยขึ้นว่า: “ฝ่ามือเจ้ามีเหงื่อ ภายในห้องมีค่ายกลกั้นเสียง เจ้าตื่นเต้นปานนี้เชียวรึ?”

จินปู้ฮ่วนมองดูกิริยาของนาง ร่างกายพลันแข็งเกร็งไปชั่วขณะ

ทว่าครั้นแล้วเขาก็เบือนสายตาหลบไป เอามือไพล่หลัง กำฝ่ามือแน่น เอ่ยว่า: “เมื่อครู่รีบร้อนไปหน่อย เลยลืมไป”

โจวม่านพูดไม่ออก จึงค่อยเบนสายตากลับมายังแผนที่แผ่นนั้น อดถามไม่ได้ว่า: “สำนักเจ้ามอบให้รึ?”

จินปู้ฮ่วนพยักหน้ารับ: “ใช่แล้ว”

โจวม่านประหลาดใจ: “การประลองวสันต์ ณ แท่นกระบี่ยังไม่ทันได้เริ่มต้น แผนที่ทิศทางของแดนภาพวาดเมืองไป๋ตี้ก็มอบให้เจ้าแล้ว ออกจะเร็วเกินไปหน่อยกระมัง ตู้เฉ่าถังมีแผนการอันใดกันแน่?”

จินปู้ฮ่วนหลุบสายตาลง: “ตอนที่จักรพรรดิวั่งตี้ทรงตรัสถาม เจ้าก็อยู่ด้วยไม่ใช่รึ?”

โจวม่านเลิกคิ้วขึ้น: “เจ้าคิดจะไปเมืองไป๋ตี้เพื่อค้นหาพู่กันเทพประทานรึ?”

จินปู้ฮ่วนแย้มยิ้มบางๆ: “ปิ่งปี่เหริน ไร้พู่กันจะกุมได้อย่างไร? ของที่เซี่ยเตี๋ยซานนำติดตัวไปในอดีต ตู้เฉ่าถังย่อมสมควรทวงคืนกลับมา”

แววตาพินิจพิเคราะห์ของโจวม่านจึงยิ่งลึกซึ้งขึ้น รู้สึกแปลกใจยิ่งนัก: “การจะเข้าสู่แดนภาพวาดเมืองไป๋ตี้ จำต้องติดสิบอันดับแรกในการประลองวสันต์ ณ แท่นกระบี่เสียก่อน ซึ่งมิใช่เรื่องง่ายดายเลย เจ้าเริ่มทุ่มเทสุดชีวิตตั้งแต่เมื่อใดกัน?”