ตอนที่ 112 มหามรรคาสามพัน

แหวนหยกสีเขียวครามที่เคยซัดซ่งหลานเจินจนถอยร่นไปเมื่อครู่ บัดนี้ได้บินหวนกลับคืนสู่มือของผู้เป็นเจ้าของแล้ว

หวังซู่ยืนอยู่ตรงหัวสะพานฝั่งนี้ ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจอันร้อนผ่าวเล็กน้อย

เขาไม่สนใจว่าปราณวิญญาณในช่องเขาหมิงเยวี่ยจะปั่นป่วน อาศัยพลังของแหวนฉางเซิงใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาหลายคราจึงเดินทางมาถึงที่นี่ วนเวียนอยู่หลายตลบจึงหาตัวโจวม่านพบ เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าจะได้เห็นซ่งหลานเจินจู่โจมด้วยกระบี่อย่างกะทันหัน ในยามคับขันเขาจึงซัดแหวนฉางเซิงออกไปดั่งอาวุธลับ ซัดอีกฝ่ายจนถอยร่นไป

ครั้นเห็นศีรษะของเฉินกุยร่วงหล่นสู่พื้น โจวม่านเก็บกระบี่ เขาก็กำลังจะก้าวไปข้างหน้า

ทว่าเพิ่งจักก้าวไปได้เพียงก้าวเดียวเท่านั้น สายตาก็แตะเข้ากับกระบี่หักที่ทอดต่ำเล่มนั้น——กระบี่เล่มนี้ ไม่ นี่ไม่ใช่กระบี่ของโจวม่าน...

ฝีเท้าของหวังซู่พลันชะงักหยุดลง ในสมองบังเกิดเสียงดังกึกก้อง

ตรงหัวสะพานฝั่งตรงข้าม ติดตามหลังกลุ่มผู้ฝึกตนสกุลซ่ง ผู้ฝึกตนของตระกูลลู่และตระกูลหวังก็ทยอยตามมาถึง ลู่อั่งเฉินมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้าพลันอดตกใจไม่ได้ หวังมิ่งเห็นโลหิตที่มุมปากของซ่งหลานเจิน แววตาพลันมืดครึ้มลงทันที ขมวดคิ้วมองไปยังร่างของคนขี้โรคในชุดนักพรตสีเขียวครามเก่าซอมซ่อแต่ไกล