ตอนที่ 105 เอาชีวิตเป็นเดิมพัน

เรื่องยุ่งยากดูประหนึ่งจะคลี่คลายลงชั่วคราว เรื่องราวคล้ายกับเริ่มแปรเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ท่ามกลางแสงไฟที่ส่องสะท้อน ใบหน้าของทุกคนต่างเผยแววฮึกเหิมเปี่ยมสุข มีเพียงเฝิงฉีที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ทว่ากลับกลายเป็นคนนอก ความเคว้งคว้างเช่นนั้น ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บจนโซซัดโซเซ

สายตาของโจวม่านกวาดผ่านฝูงชน ตกลงบนร่างของเขา

ในเมื่อชาวบ้านทุกคนตัดสินใจเลือกที่จะอยู่ต่อ จินปู้ฮ่วนเกลี้ยกล่อมไปก็ไร้ประโยชน์ เมื่อเห็นว่าดึกมากแล้ว ท่านอาจารย์ไช่จึงให้ทุกคนแยกย้าย ใครที่ยินดีช่วยส่งยาก็ไปช่วยส่งยา ใครที่ต้องกลับไปดูแลคนในครอบครัวก็กลับไปดูแลครอบครัว

ยามจะจากไป มีคนร้องเรียกเฝิงฉีตามสัญชาตญาณ

ทว่าไม่นานนักก็มีคนดึงรั้งเขาไว้ กระซิบเตือนเสียงเบา “เจ้าทำอันใด? เขาทำงานให้ตระกูลใหญ่……”

คนผู้นั้นพลันนึกขึ้นได้ สีหน้าเผยความกระอักกระอ่วน

เฝิงฉีแลเห็นกับตาว่าพวกเขาใช้แววตาห่างเหินระแวดระวัง กระทั่งแฝงแววเหยียดหยามจางๆ ปรายตามองตนแวบหนึ่ง ก่อนจะพากันเดินเคียงข้างจากไป

ชั่วขณะนี้ เขากลับหนาวเหน็บจนสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

“เพียงเพราะค้นเจอป้ายคำสั่งแผ่นหนึ่ง เพียงเพราะคนอื่นบอกว่าข้าทำงานให้ตระกูลใหญ่……” น้ำเสียงแหบพร่าสั่นเครือ เฝิงฉีกำหมัดแน่นขึ้นกว่าเดิม ด้วยเพลิงแค้นและความรันทดใจอันอัดแน่นเต็มอก สายตาอันเคียดแค้นของเขาตวัดขึ้นไปมองโจวม่านที่อยู่ด้านบนทันที “จินหลางจวิน…… เจ้าใส่ร้ายป้ายสีข้า เจ้าบ่อนทำลายข้า เจ้าจะต้องได้รับผลกรรม!”