ตอนที่ 103 หลอมดินเป็นเงิน

ไม่มีผู้ใดคาดคิดมาก่อน ท่ามกลางสายตาสาธารณชนนับร้อยคู่ นางกลับนึกจะลงมือก็ลงมือทันที กระทั่งไม่คิดจะหาข้ออ้างที่ดูเข้าท่าเข้าทางสักข้อด้วยซ้ำ!

ไม่ได้ตั้งใจงั้นรึ? นี่ต่างอะไรกับการลืมตาพูดจาโกหกพกลม!

ผู้คนในคราแรกต่างตกตะลึงพรึงเพริดจนตาค้าง ครั้นได้สติกลับมา แต่ละคนก็ต่างจ้องเขม็งด้วยความโกรธเกรี้ยว “เขาเป็นเพียงคนธรรมดา เจ้าในฐานะผู้ฝึกตน ไฉนจึงกล้าลงมือโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้!”

หยวนเช่อที่ยืนอยู่ใต้กำแพงใกล้ๆ ยิ่งมิอาจสะกดกลั้นจนเผลอหนาวสะท้านขึ้นมาอย่างไม่อาจหักห้าม ไม่ใช่เพราะความเด็ดขาดเฉียบคมตอนที่นางลงมือโดยไม่กะพริบตา แต่เป็นเพราะความสงบนิ่งราบเรียบตามปกติที่ผู้ฝึกตนหญิงผู้นี้รักษาไว้ตลอดกระบวนการตั้งแต่เริ่มลงมือจนกระทั่งรามือต่างหาก——

ยามที่ทอดนิ้วมือเรียวยาวทั้งห้าลงเบาๆ บนใบหน้าของนางกระทั่งไร้ซึ่งคลื่นอารมณ์ส่วนเกินใดๆ

ราวกับว่าเรื่องที่นางกระทำอยู่ในยามนี้คือเรื่องที่ฟ้าดินกำหนดไว้ เป็นเรื่องที่สมควรดำเนินไปเช่นนั้นอยู่แล้ว