ตอนที่ 69 กฎใหม่ของสำนักศึกษา

โจวม่านเอ่ยทวนคำนี้ในใจ รู้สึกว่ารสชาติทั้งห้าในหัวใจพลันพลุ่งพล่านขึ้นมาพร้อมกัน สุดท้ายค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มประหลาดและบางเบาที่มุมปาก—

กระบี่อันดับหนึ่งใต้หล้า เลิ่งเยี่ยนจวี้!

นับตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่สำนักศึกษาเจี้ยนเหมิน นางก็เฝ้ารอคอยวันนี้มาโดยตลอด คิดไม่ถึงว่าจะได้รอนางมาถึงจริงๆ

ในชั่วขณะนี้ สีหน้าของทุกคนในหอชานเจี้ยนต่างก็แตกต่างกันไป ทว่าไม่ว่าจะตื่นตระหนก ตื่นเต้น หรือพยายามเก็บงำความรู้สึก ก็ยากจะควบคุมความโหยหาที่ผุดขึ้นมาในแววตาได้

นั่นคือกระบี่หัก นั่นคือเลิ่งเยี่ยนจวี้ มีผู้ใดบ้างไม่เคยวาดฝันที่จะได้เป็นเจ้ากระบี่คนใหม่ของมันเล่า??

แม้กระทั่งคนที่ง่วงเหงาหาวนอนอย่างจินปู้ฮ่วน ในพริบตานี้ยังอดนับนิ้วคำนวณในใจไม่ได้ ว่าหากตนเองได้กระบี่เล่มนี้มา จะแลกเป็นผลประโยชน์ได้มากมายเพียงใด

มีเพียงหวังซู่ที่นั่งอยู่นอกประตู พลันนิ่งเงียบงันลงไป

แสงแดดอบอุ่นสาดส่องลงบนใบหน้าขาวซีดของเขา จนแม้แต่เค้าโครงหน้าก็ดูเลือนรางลงไปหลายส่วน มีเพียงนิ้วมือเรียวยาวผอมแห้งที่วางอยู่บนขอบโต๊ะ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ในยุคโบราณมีมีดยอดขุนศึกของกวนเซิ่ง นามว่า ‘มีดจันทร์เสี้ยวเหยี่ยนเย่ว์เตา’ รูปร่างคล้ายเสี้ยวจันทร์ หลังมีดมีรอยหยักฟันเลื่อย เปี่ยมด้วยไอสังหารอันพิศวง เปล่งประกายไอเย็นยะเยือกสะท้านกระดูก จึงมีอีกสมญานามว่า ‘เลิ่งเยี่ยนจวี้’