ตอนที่ 62 เฉิงฟางจาย

ที่ไหนมีคนที่เอ่ยปากบอกว่าตนเองเมาสุรากันเล่า??

จินปู้ฮ่วนแทบจะถูกนางทำให้สับสนงงงวยจนหัวหมุนไปหมดแล้ว อดไม่ได้ที่จะนึกถึงคราวก่อนยามดื่มสุราที่หอกระบี่เจี้ยนเก๋อ

ยามที่นางบอกว่าตนเองยังมีสติดี เขาก็มักสงสัยว่าแท้จริงแล้วนางเมา; ทว่าในยามนี้นางกลับเอ่ยอ้างว่าตนเองเมามายแล้ว เขากลับรู้สึกว่านางยังคงมีสติอยู่หลายส่วน...

โจวม่านยกมุมปากขึ้น หลุบตาลง ทว่าไม่เอ่ยคำใดออกมาอีก คล้ายกับว่าเหน็ดเหนื่อยและง่วงงุนแล้ว

เรื่องนี้กลับทำให้จินปู้ฮ่วนพลันบังเกิดความรู้สึกเลื่อนลอยขึ้นมาบ้าง

คำพูดของนางไม่มีหัวไม่มีท้าย ไม่อาจสืบสาวราวเรื่องได้ ดูเหมือนทำได้เพียงคิดว่าเป็นคำพูดคนเมาเท่านั้น

เขายืนนิ่งสงบอยู่ครู่หนึ่ง จึงค่อยเรียกจ้าวฝูเอ๋อร์มาช่วยกันประคอง ช่วยกันประคองคนทั้งสองเดินออกจากตรอกลึก

ที่ปากตรอกมีอวี๋ซ่านยืนรออยู่ข้างรถม้าแล้ว

จินปู้ฮ่วนพยุงหวังซู่และโจวม่านขึ้นรถม้า พาหวังซู่กลับไปส่งที่โรงหมอปิ่งเหมยก่อน ทั้งยังอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ ให้ท่านหมออีมิ่งฟัง จากนั้นจึงพาโจวม่าน มุ่งหน้าแล่นลึกเข้าไปในถนนหนีผาน

ตรอกซอยยามดึกดื่นค่ำคืน เงียบสงัดไร้เงาผู้คนสัญจร