เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
“...”
คำพูดที่ยังเอ่ยไม่ทันจบพลันเงียบหายไปในทันควัน ในใจของหวังซู่พลันบังเกิดความระแวดระวังและสงสัยขึ้นมาหลายชั้นทันที
“เจ้าคิดจะทำอะไร”
โจวม่านกระแอมเบาๆ หนึ่งครั้ง: “ตัวข้าเพียงแค่คิดว่า ตนเองต้องทนทุกข์กับพิษร้ายมานานกว่าหนึ่งเดือน พลังปราณย่อมได้รับความเสียหาย หากยาโอสถตั๋วเทียนนี้วิเศษดังที่เจ้าว่าจริงๆ จะกินเพิ่มอีกสักสองสามเม็ดเพื่อเร่งให้ฟื้นตัวเร็วขึ้นไม่ได้เชียวรึ”
คำพูดนี้พอเอ่ยออกมา หวังซู่มีหรือจะไม่รู้ว่านางกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ
เขากลับส่ายหน้าปฏิเสธทันควันโดยมิลังเลแม้แต่น้อย: “หากเพียงเพื่อรักษาพิษและฟื้นฟูพลังปราณ ยาโอสถตั๋วเทียนเม็ดเดียวก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้มากกว่านี้”
โจวม่านกัดฟันแน่นด้วยความหงุดหงิด ถามว่า: “แล้วไม่ต้องยกระดับพลังฝีมือเลยรึ”
หวังซู่ขมวดคิ้วมองดูนาง
โจวม่านจึงเอ่ย “ข้ารู้ว่ามีเรื่องการประลองกระบี่ที่หอชานเจี้ยนและเรื่องคราวก่อนอยู่ เจ้าคงยากที่จะเชื่อใจข้า ทว่าคราวนี้กับคราวก่อนย่อมไม่เหมือนกัน การที่ข้าถูกลอบวางยาพิษในครั้งนี้ เกินครึ่งย่อมเกี่ยวข้องกับคุณชายใหญ่หวังเก้าแห่งตระกูลหวังผู้นั้น และเรื่องราวที่หอชุนเฟิงในคราวนี้ก็เอิกเกริกวุ่นวายถึงเพียงนี้ หากอีกฝ่ายคิดจะลอบลงมือเพื่อกำจัดข้าให้สิ้นซากขึ้นมาจริงๆ ด้วยพลังฝีมือเพียงเท่านี้ของข้า จะเอาตัวรอดได้อย่างไรเล่า”
หวังซู่หลุบตาลง พลันนิ่งเงียบไป