ตอนที่ 41 ลำนำหนีฉางอวี่อี

โจวม่านยังไม่รู้ว่านอกประตูเกิดความเข้าใจผิดอันน่าขันและชวนหัวเพียงใด นางทำเพียงเก็บเหรียญทองแดงและแหวนเหนี่ยวสายธนู มองไปยังจ้าวหนีฉางที่เพิ่งก้าวเดินเข้ามา

เพราะเพิ่งประมือกับจินปู้ฮ่วนไปหมาดๆ ข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องจึงแลดูระเกะระกะไม่เป็นระเบียบอยู่บ้าง

จ้าวหนีฉางเห็นเข้า ทว่าไม่เอ่ยถามแม้แต่ครึ่งคำ เพียงสะกดลมหายใจอย่างสำรวม ก้าวเข้ามาคำนับอย่างมีมารยาท “ได้ยินคนในหอฉี่หลัวบอกว่า ศิษย์พี่หญิงแวะไปหาเมื่อเช้า เพียงแต่ประจวบเหมาะที่ตอนนั้นหนีฉางไม่อยู่เจ้าค่ะ”

โจวม่านเอ่ยเรียบๆ “ไม่เป็นไร ตอนนั้นข้าก็ไม่ได้ตั้งใจไปหาเจ้าอยู่แล้ว”

นางลุกขึ้นเดินตรงไปยังโต๊ะ หยิบกระดาษหลายแผ่นที่ใช้เวลาเขียนตลอดช่วงเช้าขึ้นมา ครั้นหันกลับมาเห็นจ้าวหนีฉางยังคงถือโถกระเบื้องเคลือบขนาดไม่ใหญ่ใบหนึ่งไว้ในมือ สีหน้าท่าทางแลดูประหม่าและกังวลใจ โจวม่านจึงพลันตระหนักรู้ได้ ถามว่า “ให้ข้ารึ”

จ้าวหนีฉางกำลังกลุ้มใจว่าจะเอ่ยปากอย่างไร พอได้ยินนางถามขึ้นก่อน จึงลอบผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอกโล่งใจ รีบเอ่ย “สองวันนี้ว่างเว้นจากงาน จึงขึ้นไปเก็บยอดชาเสวี่ยหยาบนเขามาเล็กน้อย เพิ่งคั่วเสร็จพอดี ตอนมาจึงคิดจะนำมาฝากศิษย์พี่หญิงด้วยเจ้าค่ะ”