ตอนที่ 38 คุณชายแห่งนครเสินตู

มองดูทิศทางที่โจวม่านจากไปแต่ไกล ซางลู่พลันขมวดคิ้วมุ่นอย่างเคร่งเครียด “นางไฉนจึงมาอยู่ที่โรงหมอปิ่งเหมยได้”

สีหน้าของเหวยเสวียนก็ไม่ผ่อนคลายเช่นกัน “การที่นางเข้าสู่สำนักศึกษาได้มีตระกูลหวังแห่งเสินตูช่วยเสนอชื่อ ตามหลักการแล้วคุณชายย่อมไม่มีทางยินยอมคบหาสมาคมกับนางอย่างลึกซึ้งเป็นแน่”

มิเช่นนั้นในตอนแรกเขาจะยอมเสี่ยงตกลงให้โจวม่านเข้าสู่สำนักศึกษาได้อย่างไร

ซางลู่พลันนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะบังเกิดประกายแห่งความหวังผุดพรายขึ้นมาในใจ “ในเมื่อคุณชายยอมติดต่อกับคนของตระกูลหวังแล้ว หรือว่าจะ...”

เขาหันไปมองเหวยเสวียน เหวยเสวียนเองก็ชะงักงันไปเช่นกัน

เดิมทีเป็นเพราะข้อพิพาทระหว่างสองตระกูลซ่งและตระกูลหวัง เหวยเสวียนกลัวว่าจะเกิดเรื่อง จึงกลับเข้าเมืองไปดูแลสถานการณ์ใหญ่ ครั้นโรงหมอปิ่งเหมยเกิดเรื่องขึ้น เขาแทบจะได้รับข่าวและรีบรุดมาทันที เพียงแต่รู้ว่าโจวม่านอยู่ข้างใน เกรงว่าหากผลีผลามเข้าไปจะทำให้นางล่วงรู้ถึงฐานะที่แท้จริงของคุณชาย

ยามนี้เมื่อโจวม่านจากไปแล้ว เหวยเสวียนใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ย “ข้าจะเข้าไปดูในโรงหมอสักหน่อย เจ้าคอยอยู่ข้างนอกก็พอ ไม่ต้องตามมา ข้าเกรงว่าหากคนไปมากเกินไป จะเป็นการรบกวนจนทำให้ท่านหมออีมิ่งขุ่นเคืองใจ”

ซางลู่รู้กาละเทศะดี จึงตอบ “ขอรับ”