กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 118: อย่าเสแสร้งเลย! เฉินฉางชิง เจ้าเองก็เป็นผู้กลับชาติมาเกิดใช่หรือไม่?
“ข้ากลับชาติมาเกิดอย่างนั้นหรือ?”
ฉินเสี่ยวเหมิงนิ่งงันแล้วนิ่งงันอีก แววตาเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ขณะสัมผัสถึงความทรงจำที่ปรากฏขึ้นมาในห้วงสมองอย่างไร้ที่มา ภายในใจก็เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อเช่นกัน
นางจำได้ชัดเจนว่า ตนเองระเบิดตัวตายในแดนมารไปแล้ว!
และในเวลาเดียวกันนั้นเอง
ขอทานน้อยที่ยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นร่างในอาภรณ์สีครามนั้น รูม่านตาก็หดเล็กลงอย่างฉับพลันจนถึงขีดสุด!
เขาราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร่างกายแข็งค้างอยู่กับที่ แม้แต่ลมหายใจก็แทบหยุดชะงัก
ส่วนลึกของดวงตาพลันเผยความตกตะลึงอันไร้ขอบเขต ความไม่อยากเชื่อ และความแค้นฝังลึกถึงกระดูก!
เฉินฉางชิง!
เหตุใดจึงเป็นเขาได้?!