บทที่ 117: จอมมารผู้กลับชาติมาเกิด + จักรพรรดินีผู้กลับชาติมาเกิด!

บทที่ 117: จอมมารผู้กลับชาติมาเกิด + จักรพรรดินีผู้กลับชาติมาเกิด!

สายตาของเฉินฉางชิงทะลวงผ่านความว่างเปล่า ก่อนจับจ้องไปยังเงาร่างหนึ่งที่สุดถนนตะวันออก

นั่นคือเด็กหญิงตัวน้อยอายุราวแปดหรือเก้าขวบ นางสวมเสื้อแขนสั้นสีเหลืองห่าน มัดผมเป็นมวยคู่ บนเนื้อผ้าปักลวดลายเมฆวิจิตร เพียงมองก็รู้ว่าเป็นบุตรหลานจากตระกูลมั่งคั่ง

ทว่า

สิ่งที่ทำให้เฉินฉางชิงประหลาดใจมิใช่ฐานะของนาง แต่เป็นการที่บนร่างของอีกฝ่ายกลับไร้ซึ่งปราณทัณฑ์ภัยแม้แต่น้อย

นับตั้งแต่บรรลุอิทธิฤทธิ์ทัณฑ์ภัยมา ผู้คนที่เขาพบเห็น ไม่ว่าจะมีระดับการบ่มเพาะสูงหรือต่ำเพียงใด ล้วนมีปราณทัณฑ์ภัยพันพัวอยู่รอบกาย บ้างเข้มข้นบ้างจาง บ้างชัดเจนบ้างเลือนราง โดยไม่มีข้อยกเว้น

แต่เด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้กลับสะอาดหมดจดทั้งร่าง ราวกับหลุดพ้นจากเหตุแห่งกรรม หมื่นวิชาไม่อาจกล้ำกราย และปราณทัณฑ์ภัยไม่อาจแปดเปื้อน

“น่าสนใจ”

แววตาของเฉินฉางชิงไหววูบ เขามองนางเพิ่มอีกหลายครั้งด้วยความสนใจ

เพียงมองไม่กี่ครั้งนั้น เขาก็ได้เห็นสิ่งต่าง ๆ มากยิ่งขึ้น