เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 สวนสัตว์หยางเฉิง (สอง)
เฉินเหวินชะงักไปครู่หนึ่ง “อู่จื่อ นายหมายความว่ายังไง ดูถูกพี่ชายตัวเองเหรอ?”
“ผมรู้สึกหวั่น ๆ น่ะครับ ถ้ามีพี่สาวอยู่ข้าง ๆ ผมคงรู้สึกอุ่นใจกว่า”
เหอหนิงได้ยินดังนั้นจึงเดินขึ้นหน้าไปเรียก “ต้าพั่ง นายมานั่งข้างหลังเถอะ”
พูดจบก็หันไปมองเจียงซิงเย่ “คุณไปนั่งเบาะข้างคนขับคอยดูอู่จื่อ แล้วถือโอกาสจัดการปัญหาเครื่องกีดขวางบนถนนไปด้วยเลย”
มุมปากของกวนเช่อที่ยังฉีกยิ้มไม่ถึงสามวินาทีก็หุบลงทันที
เดิมทีเจียงซิงเย่ก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่แล้ว พอเห็นเฉินอู่ทำหน้าบึ้งตึงก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ “อู่จื่อ นายไหวไหมเนี่ย แค่ขับรถยังต้องให้คนคอยดู”
เขาขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับอย่างคล่องแคล่ว เห็นเฉินอู่ยังยืนอยู่ที่เดิมจึงเร่งเร้า “ยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ?”
แววตาของกวนเช่อไหววูบ “มาแล้ว”