กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 96 - กระดูกสันหลังที่พระบิดาประทานให้ เจ้ามีปัญญาอะไรมากดให้คดงอ!
ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห ลมทรายพัดหวีดหวิว
ผืนฟ้าถูกฉีกเป็นแผลฉกรรจ์อันร้อนผ่าว แสงสีทองเจิดจ้าสายหนึ่งทอดลงมาจากรอยแยก แบกรับความน่าเกรงขามที่พร้อมจะพิพากษาหมื่นสรรพสิ่ง
แสงสีทองนั้นมิใช่อบอุ่น หากแต่คือความเย็นชาที่อยู่สูงส่งเหนือสรรพสัตว์
เมื่อแสงสว่างจางลง นักพรตผู้หนึ่งก็เผยร่างจริงออกมา
เขาเหยียบย่ำกงล้อลมไฟ ความว่างเปล่าเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวตามจังหวะ
ปลายทวนอัคคีพ่นประกายแหลมคมที่สามารถแทงทะลุขุนเขาออกมาเป็นสาย
แถบแพรปั่นป่วนฟ้ากลายสภาพเป็นมังกรเทวะสีชาด พันเลื้อยอยู่รอบกาย
ไอเซียนลอยวนเวียน กฎเกณฑ์ประสานเสียงกังวาน เขายืนตระหง่านอยู่กลางความว่างเปล่า ดั่งตัวเขาเองคือสัจธรรมเพียงหนึ่งเดียวของที่แห่งนี้
หนึ่งในสิบสองเซียนทองคำแห่งวังมรรคาสวรรค์ ไท่อี่เจินเหริน