บทที่ 90 - ข้าให้เจ้าหาปลา เจ้ากลับเอาอาวุธชีวเคมีมาให้ข้าหรือ

บทที่ 90 - ข้าให้เจ้าหาปลา เจ้ากลับเอาอาวุธชีวเคมีมาให้ข้าหรือ?

ส่วนลึกของทะเลโลหิตแห่งแดนยมภพ ส่วนที่ลึกที่สุดของยมโลก

ภายในวิหารวัฏสงสารอันเคร่งขรึม กฎเหล็กและระเบียบในวันวาน ถูกแทนที่ด้วยความคลั่งไคล้ที่ถูกกดข่มไว้จนถึงขีดสุด

ราชาผีและขุนนางพิพากษานับไม่ถ้วนสวมเกราะจับอาวุธ ปราณชั่วร้ายพุ่งเสียดฟ้า ในดวงตาทอประกายไฟแห่งความบ้าคลั่ง เตรียมพร้อมออกศึกอย่างเต็มอัตรา

บนตำแหน่งอันสูงส่ง ผิงซินเหนียงเหนียงประทับอยู่อย่างสงบ สายตาทอดมองภาพอันแทบจะวิปลาสเบื้องล่าง

แม้กระทั่งตัวนางที่หลอมรวมเข้ากับวัฏสงสารจนจิตใจสงบนิ่งดั่งบ่อน้ำโบราณ ในยามนี้หางตาก็ยังอดไม่ได้ที่จะกระตุกวูบขึ้นมา

ต้นตอของเรื่องราวทั้งหมด มาจากเมื่อไม่นานมานี้

มหาจักรพรรดิเฟิงตู ผู้ปกครองยมโลกคนใหม่ แบกเอาสภาพซอมซ่อพร้อมใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความปีติยินดีของการรอดพ้นจากความตาย วิ่งโร่กลับมายมโลกดั่งคนบ้าคลั่ง แล้วถ่ายทอดโองการสูงสุดข้อแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งยมโลกขึ้นมา