กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 63 - ข้าให้เจ้าหยั่งรู้เต๋า เจ้าบังอาจมาหักกิ่งไม้ของข้าหรือ
ภายในป่าหมื่นผลไม้ บัดนี้หาได้เป็นผืนดินแห้งแล้งร่อแร่ปางตายดั่งก่อนหน้านี้ไม่
ที่แห่งนี้ ได้กลายสภาพเป็นลานประลองยุทธ์ของเหล่าเทพมาร เป็นอุทยานแห่งการกำเนิดใหม่ของความสับสนอลหม่านไปแล้ว
ต้นกล้าท้อเหล่านั้น ได้หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งมโนทัศน์ของคำว่า "ต้นไม้" ไปนานแล้ว กำลังวิวัฒนาการไปสู่จุดสูงสุดแห่งมรรคาของแต่ละสายอย่างบ้าคลั่ง ในท่วงท่าที่ทำให้นักบุญยังต้องใจสั่นขวัญแขวน
บนลำต้นของต้นท้อรูปมังกร เกล็ดมังกรทุกแผ่นแจ่มชัดจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แว่วเสียงมังกรคำรามออกมาจางๆ นั่นหาใช่เสียงมังกรทั่วไปไม่ ทว่าคือเสียงกู่ร้องก้องกังวานแรกในยามกำเนิดขึ้นมาท่ามกลางความสับสนอลหม่านของบรรพชนแห่งมังกรทั้งมวล จู่หลง
ต้นท้อรูปกระบี่ยิ่งแผ่ประกายความคมกล้าอย่างเปิดเผย เหนือยอดไม้ มีกระแสปราณสีเทาหมุนเวียนวนเวียนอยู่เป็นสาย นั่นคือปราณกระบี่จูเซียนที่แม้แต่วิญญาณดั้งเดิมของนักบุญยังสามารถฟันสะบั้นให้ดับสูญได้อย่างง่ายดาย