บทที่ 51 - แมลงฤดูร้อนไม่อาจเอ่ยถึงน้ำแข็ง เจ้ายังไม่เคยเห็นฟ้าดินที่แท้จริง

บทที่ 51 - แมลงฤดูร้อนไม่อาจเอ่ยถึงน้ำแข็ง เจ้ายังไม่เคยเห็นฟ้าดินที่แท้จริง

"ท่านอาจารย์ปู่หรือ"

จิตแห่งมรรคาของกว่างเฉิงจื่อสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขาสามารถจับถ้อยคำที่เพียงพอจะพลิกคว่ำความเข้าใจของเขาถ้อยคำนี้ได้อย่างเฉียบไว

จ้าวคงหมิงเรียกทงเทียนว่า "อาจารย์ของข้า" ทว่ากลับยังมี "ท่านอาจารย์ปู่" อีกคนหนึ่งเนี่ยนะ

ความคิดหนึ่งที่ดูไร้สาระถึงขีดสุด ทว่ากลับทำให้จิตวิญญาณของเขาต้องสั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุม ได้ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

ตัวตนที่สามารถทำให้นักบุญแห่งวิถีสวรรค์อันสง่างาม ยินยอมคุกเข่าปฏิบัติตนดั่งศิษย์ได้อย่างเต็มอกเต็มใจ...นั่นจะต้องเป็นขอบเขตระดับใดกัน

ไม่ เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด

กว่างเฉิงจื่อสะบัดศีรษะอย่างแรง ฝืนตัดสะบั้นความคิดฟุ้งซ่านที่ทำให้จิตแห่งมรรคาต้องสั่นคลอนทิ้งไป