เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 33 - เต๋าจู่กระอักเลือด บทละครนี้เขียนต่อไม่ได้แล้ว
ภายในวังเทพวายุ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมทุกสรรพสิ่ง
สัจธรรมเต๋าอันเที่ยงแท้ที่มีมาแต่โบราณกาลและดำรงอยู่คู่กับวิถีสวรรค์ ในชั่วขณะนี้ กลับยุ่งเหยิงสับสนประหนึ่งกลุ่มด้ายที่พันกัน
"พรวด"
เลือดสีม่วงทองที่บรรจุไว้ด้วยกฎเกณฑ์แห่งเต๋าอันสูงสุด พุ่งกระฉูดออกจากปากของหงจวินเต๋าจู่อย่างรุนแรง สาดกระเซ็นลงบนเบาะรองนั่งอันเก่าแก่เบื้องหน้า
เลือดนั้นหาได้สลายตัวไปไม่ ทว่ากลับแปรเปลี่ยนเป็นอักขระเล็กๆ นับร้อยล้านตัว ก่อกำเนิดและดับสูญอย่างต่อเนื่อง จำลองความลับสวรรค์ ทว่าในพริบตากลับถูกพลังที่เผด็จการยิ่งกว่าลบล้างไป จนสุดท้ายกลายสภาพเป็นคราบเลือดสีม่วงคล้ำอันเงียบสงัด
นับตั้งแต่หลอมรวมเข้ากับเต๋า ไร้การดับสูญผ่านพ้นหมื่นกาลเวลา
ทว่าในวันนี้ เขากลับถูกพลังอันแปลกประหลาดสายหนึ่ง ข้ามผ่านกาลเวลาและมิติอันไร้ขอบเขต ซัดจนรากฐานดั้งเดิมได้รับบาดเจ็บ