เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 28 - เผ่ามดระดมพลใหญ่ เผ่าปีศาจยังง่วนอยู่กับการอ่านคู่มือการใช้งาน
ภายในวังผานกู่ บรรยากาศหนักอึ้งดั่งความเงียบสงัดก่อนพายุใหญ่จะมาเยือน
เงาร่างสีดำอันลึกลับนั้นสลายตัวไปแล้ว ทว่าทุกถ้อยคำที่ทิ้งไว้ กลับเปรียบเสมือนหนามพิษที่ทิ่มแทงลึกเข้าสู่หัวใจของสิบเอ็ดบรรพชนมด
เต๋าจู่ลำเอียงเข้าข้างเผ่าปีศาจ
ธงเรียกวิญญาณ ไม่ได้ผุดได้เกิดชั่วนิรันดร์
คำไม่กี่คำนี้เมื่อมารวมกัน ก็ก่อร่างสร้างเป็นเพลิงโทสะที่เพียงพอจะแผดเผาพิภพดึกดำบรรพ์ทั้งใบให้มอดไหม้
"พี่ใหญ่ ยังจะรออะไรอยู่อีก"
จู้หรงผู้มีอารมณ์ร้อนแรงที่สุด ลุกพรวดขึ้นยืนเป็นคนแรก เปลวเพลิงหมุนเวียนลุกโชนรอบกาย แผดเผาอากาศจนบิดเบี้ยว "เจ้าจักรพรรดินกนั่นต้องกำลังแอบหลอมธงพังๆ ผืนนั้นอยู่อย่างลับๆ แน่ หากรอให้มันหลอมสำเร็จ ดวงวิญญาณของลูกหลานเผ่ามดเราจะทำอย่างไร วัฏสงสารของน้องหญิงจะยังมีความหมายอันใดอีก"