กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 18 - ขัดแย้งภายในเสียสุขภาพ ควรพร้อมใจต้านภายนอก
เจียงเหอมองดูชายฉกรรจ์สองคนที่จู่ๆ ก็กลายเป็นคนว่าง่ายและนอบน้อมอย่างยิ่งตรงหน้า ในใจพลางนึกสงสัย
คนสองคนนี้ เมื่อครู่นี้ยังต่อยตีกันจนภูเขาถล่มแผ่นดินทลาย ประหนึ่งซูเปอร์ไซย่าไม่มีผิด ไฉนเพียงแค่ตนเอ่ยปากไปประโยคเดียว ถึงได้กลายเป็นเด็กนักเรียนประถมที่ถูกคุณครูดุไปเสียได้
หรือว่า...รัศมีแห่งความเกรียงไกรของข้าจะแผ่ซ่านออกมา
เป็นไปไม่ได้ ข้าก็แค่ชาวนาธรรมดาสามัญคนหนึ่งเท่านั้น
เจียงเหอกระแอมเบาๆ เพื่อเตรียมคอ ตัดสินใจจะเทศนาสั่งสอนต่อไป นิสัยของเขาค่อนข้างชอบสั่งสอนคน โดยเฉพาะเวลาเห็นคนหนุ่มสาวที่ "ไม่เดินในทางที่ถูกที่ควร" มักจะอยากเอ่ยเตือนสติสักสองสามคำเสมอ
"แบบนี้สิถึงจะถูก" เจียงเหอเอามือไพล่หลัง เดินไปมาสองก้าว วางมาดชาวนาเฒ่าเต็มที่ "คนหนุ่มสาว อารมณ์ร้อน ข้าเข้าใจได้ ทว่าเรี่ยวแรงมิใช่เอามาใช้กันแบบนี้ พวกเจ้าสองคน คนหนึ่งเหมือนเตาไฟ อีกคนหนึ่งเหมือนก้อนน้ำแข็งยักษ์ สู้รบปรบมือกันไปจะได้ประโยชน์อันใด"
จู้หรงและก้งกงร่างสั่นสะท้าน ก้มศีรษะลงต่ำยิ่งกว่าเดิม