กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 16 - หนี่วาสร้างมนุษย์ พิภพดึกดำบรรพ์สั่นสะเทือน
ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห เสียงสายน้ำไหลเชี่ยวกราก
หนี่วาประคองปฐพีเก้าสวรรค์ที่ห่อด้วย "ใบผัก" เอาไว้ในมือ สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ประหนึ่งกำลังประคองอนาคตของทั้งโลกไว้
นางมิได้เดินทางกลับสู่วังวาหวงของตน และมิได้ไปยังถ้ำสวรรค์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใด
ผู้อาวุโสชี้แนะแก่นาง ให้กระทำเรื่องราวแห่งการรังสรรค์ด้วย "จิตใจแห่งการละเล่น" เช่นนั้นก็สมควรที่จะทำ "เกมการละเล่น" ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนับแต่เบิกฟ้าผ่าพิภพนี้ให้สำเร็จลุล่วง ณ ดินแดนที่ดั้งเดิมและเปี่ยมล้นไปด้วยกลิ่นอายควันไฟแห่งโลกโลกีย์ที่สุดในพิภพดึกดำบรรพ์แห่งนี้
นางค่อยๆ ปู "ใบผัก" ที่มีขนาดใหญ่โตเกินจริงลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง ก้อนดินที่เปล่งแสงหมอกเก้าสีก้อนนั้นนอนนิ่งอยู่ตรงกลาง แผ่พลังชีวิตที่ทำให้สรรพสิ่งรู้สึกสนิทชิดใกล้และอยากเข้าหาออกมา
"ผู้อาวุโสบอกว่า ให้ปั้นตุ๊กตา..."
ในห้วงความคิดของหนี่วาปรากฏสีหน้าท่าทางที่เป็นธรรมชาติของเจียงเหอ และภาพตุ๊กตาดินตัวบิดๆ เบี้ยวๆ ที่เขาปั้นขึ้นตามใจชอบผุดขึ้นมา
นางสูดลมหายใจเข้าลึก ขจัดความฟุ้งซ่านทั้งมวลเกี่ยวกับ "กุศลผลบุญ" "การบรรลุเป็นนักบุญ" และ "วิถีสวรรค์" ออกไปจนหมดสิ้น