บทที่ 1 - ผลโสมคน

บทที่ 1 - ผลโสมคน

"จะตายแล้ว คราวนี้ต้องตายจริงๆ แล้ว"

ฟองเลือดสีแดงสดผุดออกจากมุมปากของหงอวิ๋นเหล่าจู่ไม่หยุด สติของเขาดำดิ่งอยู่ในห้วงเหวลึกอันมืดมิด

กลิ่นอายละโมบและชั่วร้ายสองสายด้านหลังเปรียบเสมือนหนอนกระดูกที่เกาะแน่น ตรึงติดอยู่บนวิญญาณดั้งเดิมของเขาอย่างเหนียวแน่น

สายหนึ่งคือจิตสังหารเย็นเยียบสุดขั้วของครูปีศาจคุนเผิง

อีกสายหนึ่งคือปราณโลหิตสะเทือนฟ้าของหมิงเหอเหล่าจู่

พวกเขากำลังรอ

รอให้พลังเวทของเขาเหือดแห้ง จากนั้นค่อยโถมเข้ามา กัดกินเขารวมถึงปราณม่วงฮงหมงสายนั้นจนวิญญาณและกายหยาบดับสูญไปพร้อมกัน

เพื่อรากฐานแห่งการบรรลุเป็นนักบุญอันเลื่อนลอยนี้ เขาถูกยอดฝีมือระดับกึ่งนักบุญทั้งสองตามล่ามาเนิ่นนานถึงสามพันปี

สามพันปีแล้ว